Ontwerpers roepen wabi-sabi uit tot de nieuwe trend voor 2018, die hygge en lagom, die de afgelopen jaren zegevierden, zal vervangen. Wabi-sabi is echter niet alleen een liefde voor gezelligheid, maar bovenal een levensfilosofie, waaruit de keuzes die we maken moeten voortvloeien - ook als het gaat om interieurdesign. Deze twee aangenaam klinkende Japanse woorden, die ons de vreugde van eenvoud, ware natuur en authenticiteit bieden, zijn niet alleen een tegengif voor onbeperkt consumentisme, maar maken ons ook vertrouwd met het onvermijdelijke verstrijken van de tijd.
Een legende die vandaag de dag nog leeft
Wabi-sabi, of de delicate barsten van de werkelijkheid
Een Japanse legende die het verhaal vertelt van een jonge man genaamd Sen no Rikyu, vangt de essentie van wabi-sabi. Rikyu probeerde de ingewikkelde gebruiken, bekend als de Weg van de Thee, te leren, dus ging hij naar de theemeester Takeeno Joo. Deze vroeg hem om de tuin te verzorgen. Rikyu ruimde de tuin op en bekeek vervolgens de smetteloze ruimte voordat hij zijn werk aan de meester presenteerde door aan een kersenboom te schudden en enkele van zijn bloemen op de grond te strooien. Tot op de dag van vandaag herinneren de Japanners Rikyu als degene die het idee van wabi-sabi ten diepste begreep.
De esthetiek van vergankelijkheid
Wabi-sabi ontstond in de 15e eeuw en was een reactie op de heersende esthetiek van glamour, ornamenten en rijke materialen. Volgens deze filosofie moet vreugde worden ontleend aan alles wat in harmonie is met de natuurlijke manier van bestaan, die voortdurend streeft naar vernietiging. In dit licht is het imperfecte perfect: een mooie mok met een afgebroken oor, waarin onze moeder ons vroeger thee serveerde, een comfortabele stoel met een zitting gemarkeerd door de sporen van onze lichamen, muren die de geschiedenis van het huis onthullen onder opeenvolgende lagen verf... In Japan is de esthetiek die geassocieerd wordt met deze perceptie van de wereld natuurlijk. In Europa kunnen we het leren en zo creëren dat we ons op ons gemak voelen. Hier zijn 5 eenvoudige manieren om een staat van perfecte imperfectie in interieurs te bereiken.
Alleen het essentiële
Japans minimalisme
In interieurs die zijn ingericht volgens deze Japanse esthetiek, is het vooral belangrijk om terughoudendheid te betrachten. Er moet precies zoveel meubilair, apparatuur en decoratie zijn als we nodig hebben om comfortabel te zijn: een bank en fauteuil in de woonkamer, een zacht tapijt in de woonkamer en een groot houten bed met natuurlijk beddengoed in de slaapkamer. Elke overdaad zal een ruimte onnodig compliceren die rust moet bieden na een dag werken in een wereld die overspoeld wordt door overdaad.
Terug naar de natuur
'Terug naar de natuur' kent vele aspecten: van natuurlijke materialen zoals hout, steen, riet, katoenen en linnen textiel en keramiek, tot het vinden van je eigen stem in de interieurs die je inricht. Inspiratie kan komen van het combineren van een rauwe industriële stijl met rustieke elementen. Door terug te keren naar de natuur, of onze wortels, zullen we alerter worden en de schoonheid in de kleinste voorwerpen gaan zien.
Neutrale kleuren
Wabi-sabi interieurs worden gedomineerd door neutrale en aardetinten: witten en grijzen gecombineerd met bruinen, okerkleuren en gedempte groenen. Deze combinatie maakt de interieurs 'ademend' en ruimtelijk en, in plaats van overweldigend te zijn, nodigt het uit om je onder te dompelen in de gezellige sfeer.
Handgemaakt
Decoraties zijn uitsluitend handgemaakt, met sporen van menselijke handen, met onregelmatige texturen, zelfs die niet bij elkaar passen. Keramische mokken, bijvoorbeeld, zullen perfect zijn, vooral die gemaakt van steengoed. Een van de manifestaties van wabi-sabi is ook de Japanse kunst van kintsugi, die bestaat uit het repareren van gebroken keramiek door middel van lak met toevoeging van poedergoud of zilver. Dergelijke vaten zijn bijvoorbeeld te vinden in de collectie van Marcantonio voor het merk Seletti.
Objecten versleten door de tijd
In een huis ingericht in de geest van wabi-sabi zie je dat er iemand woont en kun je zelfs herkennen welke voorwerpen en plekken deze persoon het meest dierbaar zijn. Wat in zo'n huis telt, is de emotie, de positieve sfeer, niet de waarde van de objecten erin. Hoewel dit misschien overdreven filosofisch klinkt, verbergt het de waarheid van wat het belangrijkst is in het leven - en in objecten zijn dat de herinneringen die eraan verbonden zijn.
Eenvoudige, vluchtige schoonheid...
